Het word er nu wel tijd voor.

12-08-2011 Het wordt er nu echt wel tijd voor, ik ben al voor de vijfde dag in Zweden en heb nog steeds geen woord op mijn blog geschreven. Zaterdag ben ik om kwart voor vijf vertrokken uit Nederland en de reis ging heel voorspoedig. Ik heb wel heel veel regen gehad onderweg maar zondag om kwart over acht was ik thuis dus ik heb er 27.30 uur over gedaan. De meeste mazzel had ik bij de boten want ik kon alle twee de keren vrijwel direct door rijden. Ik was wel erg moe en ben meteen gaan slapen.Het gras staat hoog en ligt plat van de regen. Mamma's steenmannetjes aan het begin van het paadje naar de rivier.

Maandag ben ik eerst boodschappen gaan doen want ik had niet eens ontbijt in huis. Ook deed mijn telefoonkaart het niet meer omdat deze een jaar niet gebruikt was... In de middag heb ik de vaatwasser uit het keukenblok gehaald en het losse ladeblok dat ik nog had ervoor terug gezet, ik dacht dat het er ooit vandaan gekomen was maar ik heb nu een ruimte van 5 cm tussen het volgende kastje dus dat zal wel niet.... dan maar een afwerkplankje maken. Die vaatwasser gebruik ik toch niet als ik hier alleen ben en het ladeblok stond verloren in de hoek. Aan het einde van de middag heb ik nog lekker een stukje gefietst.

Dinsdag was het gras redelijk opgedroogd en heb ik het voor de eerste keer met de trekker gemaaid. Het stond veel te hoog en de eerst keer op stand 4 had hij er al heel veel moeite mee. In de middag ben ik naar de offerplaats gefietst en dat is een heel leuk stukje. Het gaat prima met de bandjes die ik onder de mtb heb zitten en met Milly in de aanhanger gaat het ook perfect. Je hoort de hele tijd zachte piepgeluidjes uit de aanhanger komen en eerst dacht ik dat ze het niet leuk vond maar als ik dan naar ze kijk zit ze met haar oren overeind in het rond te kijken en die piepjes zijn van plezier.

Woensdag ochtend ben ik begonnen met het aanharken en opruimen van het eerste gemaaide gras. Het was behoorlijk veel werk en ik zag al dat ik er voorlopig nog niet klaar mee ben want het gras staat nog heel hoog. Milly liep lekker rond te scharrellen in de tuin en één keer kwam ze niet direct toen ik ze terug riep, ik ben naar de weg gelopen om te kijken of ze daar niet was en toen zag ik ze bewegen tussen de struiken. Ik riep haar en ze keek op maar dook meteen weer het gras in. Ben er snel naar toe gegaan en ja hoor... ze had een muis gevangen. Gelukkig ad ze hem alleen maar dood gemaakt en nog niet opgegeten. Na de lunch ben ik een rondje gaan fietsen. Hier schuin aan de overkant begint de bretvattervägen en als je die volg kom je vanzelf in Hälla of in Åsele uit. Ik koos voor de route naar Hälla en dat word een rondje van ruim 40 kilometer over gruiswegen. Toen Ik in Hälla was ben ik even bij Christien gaan kijken en ze was hard aan het werk in de bakkerij bij haar café. Na een kop thee en wat heerlijke zelfgemaakte broodjes ben ik weer richting huis gegaan.

Donderdag heb ik het gras weer gemaaid, het was heel mooi weer en het gras was nu goed gedroogd. Eerst heb ik de stukken met de bosmaaier gaan doen waar je met de trekker niet bij kan komen en daarna alles nog een keer met de trekker. Ik moet tussendoor meerdere keren het gemaaide gras opruimen want de trekker kwam er anders niet meer door. Zo ben ik de hele dag bezig geweest en toen om haf zeven de muggen vervelend begonnen te worden ben ik naar binnen gegaan. Morgen de rest. Na het eten ben ik nog even gaan wandelen op het langlaufspoor dat op de kruising bij de brug begint. Het is een mooi wandelingetje van 2.5 kilometer thuis nog lekkere kop thee en de banden van mijn mtb gewisseld voor de offroad banden om morgen ochtend het langlaufspoor van 8.5 kilometer te gaan fietsen.Uitzicht vanaf het hoogste punt van het langlaufspoor.

Ik had vandaag de wekker op zeven uur gezet maar dat was eigenlijk niet nodig want ik was toch al wakker. Het was lekker zonnig buiten en ben met mijn ontbijt voor het huis in de zon gaan zitten. Het was nog wel wat fris maar in de zon goed te doen. Toen ik weer binnen op de thermometer keer zag ik dat het maar 5 graden was in de schaduw achter het huis. Heb een poging gedaan om de langlaufroute van 8.5 kilometer te volgen maar het was denk ik al heel lang geleden dat daar iemand is geweest. Je zag wel redelijk hoe het pad zou moeten lopen door de bomen maar het pad zelf was er niet. Op een gegeven moment stond ik voor een stuk moeras en zag aan de overkant waar ik verder moest... het moeras was wel vochtig maar ik kon er wel overheen lopen zonder weg te zakken. Aan de overkant ben ik eerst te voet de weg gaan verkennen en stuitte ik na 100 meter alweer op een moeras. Lekker dan, als dat zo door gaat... Ik ben dus maar terug gegaan en heb het rondje va 2.5 km nog maar twee keer gefietst en dat ging super. Weer thuis heb ik het blauwe stoeltje in de zitkuil in de tuin gezet en ben er lekker van de zon gaan genieten met een bakkie koffie en een boekje. Toen de zon achter een boom verdwenen was ben ik de laarzen weer aan gaan trekken want er lagen nog wel hoopjes gras op me te wachten. Voor de lunch was alles opgeruimd en ik heb nu eindelijk een net gazon. En dan sta je ineens voor een moeras. Net gemaaid gazon. De zitkuil.