Het vertrek en de reis

05-01-2010
kwart voor acht ging de wekker en ik ben er meteen uit gegaan. Heerlijk genoten van de laatste douche hier want de volgende douche is waarschijnlijk pas in Zoetermeer. snel een ontbijtje naar bennen gewerkt en een zak met brood klaar gemaakt voor onderweg. Daarna heb ik de tv in de doos gedaan en die alvast in de auto gelegd. De woonkamer ziet er nu helemaal kaal uit met dat lege kastje in de hoek. Naast dat kastje heeft een maand lang de kerstboom gestaan en nu alles weg is ziet de woonkamer er heel saai uit. Ik heb alle houtbakken ook weer tot de rand gevuld zodat we de volgende keer als we komen meteen de kachels aan kunnen maken met goed droog hout zonder dat we eerst moeten sjouwen. Ook heb ik de sneeuwschuiver, de sneeuwschep en de spark in het schuurtje gezet zodat buiten alles opgeruimd is. Ik ben een lekker poosje buiten geweest en ik heb er voor deze laatste keer extra van genoten. Het was heel erg koud (-30) maar omdat ik me goed had aangekleed en lekker aan de gang was had ik er weinig last van. Toen buiten alles van kant was ben ik binnen de afwas gaan doen en heb wat flesjes limonade klaar gezet voor onderweg. Alle etenswaren uit de koelkast en de voorraadkast in tassen gedaan en naar de auto gebracht en mijn tas met kleren kon er ook al in. Ik was de keuken, woonkamer en slaapkamer aan het stofzuigen toen de loodgieter kwam. Het was kwart over twaalf en ik was erg blij dat hij er al was want ik had hem niet voor enen verwacht. De man ging meteen aan het werk en ik ben de laatste spullen in de auto gaan zetten. Na ongeveer een half uur was hij klaar en ik heb toen mijn stofzuigronde nog afgemaakt en nog ongeveer tien rondes door het huis gemaakt om te controleren of ik alles bij me had. En toen moest ik toch echt de deur achter me op slot doen en in de auto stappen richting Nederland. Ik ben nog heel even bij Christien gestopt om even te plassen want dat kon thuis niet meer omdat het water er al af was. Ik kreeg nog een zak met elandenvlees mee want daar had wouter om gevraagd. Het was half twee en mij grote reis was echt begonnen. Het schoot onderweg gelukkig heel goed op en alles ging volgends mij bedachte tijdsschema. In zuid Zweden had ik wel behoorlijk veel sneeuw maar de weg werd goed schoon gehouden en ik kon toch goed doorrijden.
06-01-2010
Om vier uur was ik in Helsingborg en heb ik de auto op de parkeerplaats van de MAXI ICA in een donkere hoek geparkeerd. Ik heb mij stoel achterover gedraaid en ben in mijn slaapzak gekropen. De wekker stond op acht uur want dan zou de ICA open gaan. Ik heb mezelf nog een half uurtje extra gegeven en om half negen ben ik de winkel in gegaan en heb een ontbijtje van koffie broodjes gekocht. Ook nog wat laatste dingentjes voor de achterblijvers en nog wat leuks voor marleen gekocht en om kwart over negen zat ik weer in de auto op weg naar de boot. Ik kon meteen de boot oprijden en heb tijdens de overtocht lekker mij koffie broodjes op gegeten. Door Denemarken ging het ook heel snel en de volgende boot had ik om kwart over twaalf. Daar heb ik een stevige lunch genuttigd in de vorm van een schnitzel met friet. Het smaakte voortreffelijk maar na ongeveer 3 happen ging er ineens een alarm af. Het was een soort loeiende sirene met er doorheen een tringel-bel. Ik schrok me kapot en iedereen om mij heen zat ook verstijfd en met grote ogen te kijken. Ik denk dat de meest mensen Titanic taferelen voor zich zagen maar daar dacht ik niet direct aan. Ik had eerder het idee dat het een brand was op één van de autodekken waar Milly in de auto zat te wachten tot ik mijn bord leeg had. Het alarm duurde ongeveer een minuut en toen was het even doodstil op de boot. Gelukkig werd al snel via een luidspeaker verteld dat het alarm per ongeluk af was gegaan en dat er niets aan de hand was. Gelukkig maar, nu kon ik met een gerust hart mij Bord verder leeg eten. Ook door Duitsland ging het heel snel alleen tussen Hamburg en Bremen had ik wat last van file in een bauwstelle door sneeuwval. Het was vier kilometer volgends de radio maar dat was op de brede rijstrook waar de vrachtwagens rijden. Op de smalle strook kon je er met ongeveer vijftig kilometer zonder problemen langs rijden. Verder geen problemen meer gehad en om half negen had ik eindelijk Wouter weer in mijn armen. Volgende keer gaan we weer samen...