Natte boel

06-12-2009
Het is buiten een vieze natte bende want het Dooit. Het is de hele dag al 0 graden op de thermometer en dat is voldoende om de sneeuw een beetje te laten smelten en dat zorgt er meteen voor dat het een druiperge natte boel is. Ondanks het weer ben ik vanmiddag toch maar even naar buiten gegaan en dat was nog behoorlijk goed te doen. Ik heb wel de hele tijd mijn capuchon opgehouden want ik had niet veel zin in natte sneeuw die uit de bomen valt in mijn nek. We zijn naar die weg toe gelopen waar ik het gister al over had maar ik vond het leuker om het sneeuwscooterpad dat de weg kruist een stuk te volgen. Dat is een smaller pad waar je in de zomer ook mooi kan wandelen. Ik heb het een behoorlijk stuk gelopen maar omdat het niet rond loopt ben ik over hetzelfde pad maar weer terug gegaan. Daarna ben ik langs mijn huis aan de andere kant het paadje naar het mooie visplekkie voor Dorus in gelopen. Ook in de winter ziet het plekkie er mooi uit alleen kan je er nu enkel ijsvissen. Op de terugweg ben ik een stuk onder de elektriciteids palen door gelopen. Het is geen pad en de ondergrond is heel er ongelijk maar omdat er geen bomen staan kan je er best goed door komen. De palen kruisen het paadje naar de rivier hier achter het huis dus bedacht ik me dat ik daar weer richting huis kon. Milly vond het maar nix op die ongelijke ondergrond want die stond telkens tot haar kin in de sneeuw. Ik heb haar dus maar in mijn nek gelegd en zo zijn we verder gelopen. Eenmaal weer thuis is de kleine tut lekker bij de kachel gaan liggen om weer op temperatuur te komen. Ik heb de houtkachels weer opgestookt en heb mezelf effe lekker verwend met een broodje hamburger. De rest van de middag heb ik een beetje zitten zoeken op Internet naar een tweedehands spark maar degene die ik vond waren allemaal erg ver uit de buurt hier. Voor degene die niet weten wat een spark is: ik maak wel een foto als ik er ééntje heb. Ook heb ik nog een beetje aan mijn Zweeds gewerkt. Haha, Ronja de roversdochter was op de Nederlandse tv en hij was Zweeds gesproken en Nederlands ondertiteld en ik heb zo min mogenlijk proberen te lezen. Net toen de film was afgelopen werd er op de deur geklopt en daar stond de Zwitser Pascal weer. Hij kwam es kijken op ik nog steeds water had en natuurlijk was hij ook toe aan een praatje. Hij heeft een huis gekocht in Borgsjö, dat ligt 20 km ten westen van Åsele. Hij is daar bezig met een ren te maken voor zijn honden en vandaag was hij volgends mij in de weer geweest met 12 meter lange telefoonpalen, in zijn uppie. We hebben effe wat gedronken en gepraat en toen hij weer weg was heb een lekker maaltje pytt i panna met extra groenten gemaakt, heerlijk met HP-saus. Na het eten zitten chatten met Marijke en Dorus en natuurlijk op mijn blog schrijven. En zo is er weer een dag voorbij... de vijfde alweer. Kga nu nog effe lekker tv kijken. Het elektriciteidspalenpad


Ronja de Roversdochter